Gastfotograaf | Hans ~ Het allermooiste is om de kijker zélf het verhaal te laten bedenken

Door | 9.6.15 Laat een reactie achter
Mijn eerste camera was een Zenith E. Als de lens vastgeschroefd zat kon ik hem nog steeds heen en weer bewegen. Russische kwaliteit. Die camera, dat moet een zo’n 35 jaar geleden zijn. Nu ben ik 50, schiet ik met een Canon 5DII en heb ik nog steeds de nodige analoge camera’s, variërend van half­frame PENs, via de ouwe getrouwe Minolta X700 tot een Bronica SQ­A 6x6. Ik hoop ooit een Leica M6 aan dat rijtje toe te voegen, maar de kans is groter dat het de poor man’s Leica wordt, een Contax G2. Ook leuk.


In maart 2014 sloot ik ‘met goed gevolg’ de Fotovakschool af met een geslaagde expositie. De eindexamenexpositie bestond uit drie series, elk met een conceptueel karakter. ‘First level of stress’ is het eerste deel van een drieluik dat, tja, ‘Levels of Stress’ heet. Het zelfportret is een foto die onderdeel is van een serie die ‘#selfie’ heet. Gelukkig zie ik er in het echt (nog) niet zo uit. Lang leve Photoshop!



Deze foto is een van mijn succesvolste foto’s in de zin dat die bij de laatste vijftig van de drieduizend eindigde in wedstrijd ‘Zelfportret’ van Opium (Avro) en daarmee in Beeld en Geluid in Hilversum heeft gehangen. Daar ben ik best trots op. De laatste serie van de expositie is ‘U- turns’. Eigenlijk is dit een oefening in associatief/conceptueel denken. Het zijn vijf gethematiseerde panelen van elk vier foto’s die telkens gekoppeld zijn door middel van de foto’s rechtsboven en linksboven.

Ik ben van mening dat foto’s een verhaal moeten vertellen. Dat kan een persoonlijk verhaal zijn, een bedacht verhaal of iets waarover je even moet nadenken. Een van de fotografen die ik hier erg in bewonder is Anders Petersen. Met niet meer dan een Contax T3 maakt hij de meest indringende foto’s. Ook Anton Corbijn is iemand die een verhalen verteld met zijn portretten; nooit zal hij iemand ‘zomaar’ voor de camera nemen. De mens staat centraal, niet de artiest. 



Zelf ben ik ook geen technisch fotograaf. Tot op zekere hoogte heb je natuurlijk techniek nodig, maar het verhaal is belangrijker. Het allermooiste is om de kijker zélf het verhaal te laten bedenken, of op een andere manier in de foto’s te betrekken. Als je dat lukt ben je in mijn ogen goed bezig. Of mij dat lukt? Daar ga ik niet over, dat mag de kijker beslissen.

Wil je meer zien van Hans? Neem dan zeker een kijkje op zijn website: www.hans­-dehing.com




Nieuwere post Oudere post

0 reacties: