Gastfotograaf | Cynthia

Door | 27.5.14 2 reacties
In dit artikel laten hobby, professioneel, amateur en alle andere soort fotografen hun werk zien en verhaal horen! Je komt er bijvoorbeeld achter met welk apparatuur ze werken en wat ze het liefst fotograferen! Vandaag zie je het werk van Cynthia wil jij ook als gastfotograaf op mijn blog staan? Kijk dan voor meer informatie op gastfotografen gezocht

Mijn naam is Cynthia Veekens van Merdahn Photography te Nijmegen (www.merdahn.com). Ik ben 30 jaar jong en fotografeer alweer een decennia lang. Ooit begonnen als muziekfotograaf voor diverse magazines en websites en ondertussen uitgegroeid tot zelfstandig professioneel vakfotograaf te Nijmegen. Ergens in 2005 ben ik gestart met een opleiding aan de Fotovakschool met als specialisatie documentair en portret fotografie waarnaar ik ben afgestudeerd met een reportage over drugs en drugsgebruikers genaamd "My name is Cocaine." In 2009 gestart aan de opleiding Communicatie en Multimedia Design in Arnhem en sinds juli 2013 afgestudeerd. Tijdens mijn studie heb ik een prachtige award gewonnen waarmee ik voor mij zelf en anderen heb bewezen dat ik grensverleggend kan en wil werken, en die gedachtegang houdt ik nog steeds vast in mijn huidige werk(wijze). Momenteel werk ik ook als portretfotograaf voor kinderen tot 12 jaar. Ik heb eind april 2014 het bedrijf K.I.D.S opgericht (kinderen in de studio) om naast mijn ‘duistere’ en chaotische stijl ook wat meer luchtiger te werken.

Het liefste fotografeer ik dynamische beelden. Ik hou er niet van wanneer een model geforceerd opeen foto staat ‘mooi te wezen’. Wat voor mij erg belangrijk is, is dat de modellen die ik fotografeer plezier hebben in het geen wat ze doen en dat je dat ook écht kan terug zien op de foto! Vaak fotografeer ik ‘cosplayers’ en wat ik tegen deze mensen regelmatig zeg is dat ik het karakter wat zij willen vertolken ook in mijn scherm terug wil zien komen. Ik daag ze als het ware uit om zich echt in te leven in het karakter zodat dit ook op het stilstaande beeld overkomt. Zodoende laat ik mensen eigenlijk nauwelijks of niet stilstaan voor mijn fotografie. Ik wil dat ze bewegen, de omgeving ervaren en er interactie mee hebben.


Ik fotografeer met een Canon 60D DSLR camera en heb een breed scala aan Sigma lenzen variërend van de welbekende 50mm tot een heerlijke zoomlens van 70-300mm f2.8.

Veel mensen denken dat ik uren besteed aan het nabewerken van mijn fotografie. Er gaan hier zelfs vele geruchten over dat ik al mijn cosplay fotografie dusdanig heb ‘gemanipuleerd’ dat er niets van het originele beeld over is. Ik zal heel eerlijk zijn en zeggen dat ik mijn beelden BIJNA niet manipuleer! Er is een wezenlijk verschil tussen bewerken en bewerken in mijn ogen. Natuurlijk ‘bewerk’ ik mijn beelden in de zin van een kleur correctie, scherpte correctie/ aanpassing of aanpassing van kader. Dit doe ik dan met Adobe Photoshop CS6 maar het échte manipuleren van beelden is iets wat ik niet doe.

Mijn favoriete locatie om te fotograferen is er eigenlijk niet, omdat ik zelf altijd erg enthousiast ben over alle locaties waar ik tot nu toe geweest ben! Iedere locatie heeft wel zijn charme dus ik kan er gewoon geen topper uit kiezen. Ik kan wel zeggen wat een van mijn meest memorabele locatie is geweest; een privé leger opslag plaats met oude trucks, containers, onderdelen enz.! Hier ben ik per ongeluk terecht gekomen en na wat gebel en geregel had ik toestemming om hier een film opname te maken en een fotoshoot te houden!


De foto waar ik het meest trots op ben, en altijd zal blijven is een zelfportret wat ik geschoten heb ik mijn geboortehuis. Deze foto is al een aantal jaren geleden gemaakt toen ze mijn geboortehuis zouden platgooien. Om afscheid te nemen ben ik nog een keer naar binnen gegaan op een iets minder legale wijze (maar ach, het was toch onbewoond…) en heb ik gewoon nog eens rondgekeken. Herinneringen aan vroeger alom en uiteindelijk zag ik dit beeld voor me…. Achter het raam waarin ik fotografeer was een houten plaat getimmerd (het leek wel een pest huis!) en achter mij scheen de zon en zorgde voor de reflectie in de ruit. Van dit moment heb ik deze foto gemaakt en dit is echt een van mijn meest dierbare foto’s ever!


Mijn ultieme droom in de fotografie is om te doen wat ik het liefste doe! Verhalen vertellen met beelden, levens vastleggen, registreren en mensen de wereld laten zien zoals ik het zie.







Nieuwere post Oudere post

2 opmerkingen:

  1. Prachtig werk! De foto's zouden zou uit een film kunnen komen.

    BeantwoordenVerwijderen