Gastfotograaf | Michel

Door | 1.4.14 1 reactie
We zijn alweer bij de derde gastfotograaf! Vandaag de foto's en het verhaal van Michel.


Mijn naam is Michel Schnater en ik werk nu inmiddels zo’n 24 jaar als professioneel fotograaf. Al heel jong ontdekte ik dat fotografie mijn manier was om verhalen te vertellen. Fotografie is voor mij ook niet alleen maar brood op de plank en ik kan slecht tegen fotografen in het vak die dit wel zo zien. Fotograaf zijn is een manier van leven. Je bent altijd bezig met je vak. Familie en vrienden hebben weinig aan je want er is altijd wel iets dat tussen de afspraken komt. Zo heb ik een keer plaatsgenomen aan tafel voor het kerstdiner maar was ik alweer gevlogen na het voorgerecht.

Ik ben begonnen als reportage-fotograaf in de onderwijswereld en de gezondheidszorg. Zwart/wit en op film natuurlijk! Hele dagen stond ik boven de bakken met chemie en leefde ik in een donkere ruimte met slechts wat oranje/geel licht. Ik ben wel heel blij met deze basis die mij verder heeft geholpen bij de mogelijkheden in Photoshop. Ik denk nog steeds als toen in het donker.

Hierna ben ik verder gaan zoeken en ging ik werken als stock-fotograaf. Ik was toen een jaar of 20. Werken met concepten/trefwoorden, super leuk! Mis dat soms wel een beetje maar kom dit gelukkig in mijn huidige werk ook wel tegen. Je moet je voorstellen dat je gaat werken met een woord. Bijvoorbeeld „handshake,” dit is het bekendste voorbeeld. Je gaat dan foto’s maken van handen die elkaar schudden maar welke gevoelens/emoties/verhalen kan je hiermee vertellen? Een kinderhand in de hand van een bejaarde of een blanke hand in een hand met donkere huidskleur etc etc. Hier kan je dus eindeloos mee verder.

Tegenwoordig werk ik als fotojournalist en dit zie ik echt als mijn grote passie. De momenten zijn niet te sturen, gebeuren en zijn weer voorbij. Je moet dus sneller worden dan de gebeurtenis om ervoor te zorgen dat je hem pakt! Hoe dat werkt is niet uit te leggen maar het gaat om inleven en voelen. Kunnen inschatten wat er eventueel zou kunnen gebeuren en hopen dat je de juiste keus maakt. Zo heb ik bijvoorbeeld een keer foto’s moeten maken van Rutte die ging draaien als dj bij Mysteryland. Uiteraard dachten alle fotografen hetzelfde. Hij neemt plaats achter de draaitafels en kijkt richting publiek. Dus daar gaan we staan. Maar ik was daar niet blij mee, dacht verder. Ik zou dan puur alleen Rutte hebben met een afschuwelijke achtergrond. Ik wilde juist publiek zien. Hoe gaan die reageren… Ik besloot dus anders en dit pakte goed uit!


Verder is journalistiek ook letten op details. Soms zijn het hele kleine dingen die het hem doen. Een demonstratie van extreem rechts word bewaakt door ME-ers. Een tegen demonstratie zorgt namelijk voor spanning volgens de burgemeester die daarom een flink aantal agenten de wijk in stuurt.


Helaas worden ervaren fotografen in de journalistiek niet meer gewaardeerd zoals het zou moeten en krijgen ze even slecht betaald als beginners of zelfs fotografen die zichzelf eigelijk geen fotograaf zouden mogen noemen.
De fotojournalist is dus een uitstervend ras.

Bruce Willis
Om te kunnen leven en rekeningen te kunnen betalen heb ik dus moeten zoeken naar werk waar ik ook blij van word. En gelukkig heb ik dat gevonden. Ik fotografeerde al festivals voor de krant maar combineer dit nu met werk voor de dance-industrie. Festivals in Europa zijn geweldig om prachtige beeldverhalen te maken. Juist vooral vanuit de beleving van de festival bezoekers.

Een van de mooie momenten was de treinreis van Amsterdam naar het Sziget festival in Budapest. Een oude Duitse trein met twee wagons waar geen banken stonden maar een bar en een dj. Een slopende 18 uur durende reis met jongeren aan boord tussen de 17-30 jaar. De hele reportage hiervan vind je op mijn website. 


DjMag covershoot Headhunterz 
Waar ik mij ook goed voel is de publieke omroep. Ik fotografeer hier ter promotie van programma’s. Deze beelden worden gebruikt zowel in het programma als daarbuiten. Portretten van de host en kandidaten en momenten tijdens de opname. Beelden die je veel terug ziet in kranten, bladen en online. Programma’s als bijvoorbeeld Meastro, Prinsengrachtconcert, Expeditie Poolcircel en Atlas. Ook hier gaat het om het moment. Proberen niet aanwezig te zijn maar wel dat ene beeld maken. De meest bijzondere reis was naar Expeditie Poolcircel. Spitsbergen is niet echt een plek waar je snel een vakantie naar toe gaat boeken. Maar het is er wel heel bijzonder! De accu’s van je camera’s gaan in ongeveer 30 min leeg bij -20, dat heb ik daar geleerd!

In april gaan we naar Suriname voor de opname van Atlas 2014. Gelukkig is het daar wat warmer…


Waar werk ik mee?
Voorheen:
Camera’s Canon Eos 1D en Ds
Photoshop

Tegenwoordig:
Camera’s Canon Eos 1DX
Lightroom en Photoshop

Website: www.michelschnater.nl
Facebook: www.facebook.com/michelschnaterfotografie

Wil jij net als Michel ook als gastfotograaf op mijn blog staan?
Stuur dan een e-mail naar ninfotografie@gmail.com met een foto van jezelf, 5-10 foto's die jij hebt gemaakt en een leuk verhaaltje! meer info zie fotografen gezocht
Nieuwere post Oudere post

1 opmerking: